मेळा

व्यर्थ झाला तुका व्यर्थ ज्ञानेश्वर, संतांचे पुकार वांझ झाले

रस्तोरस्ती साठे बैराग्यांचा ढीग , दंभ शिगोशीग तुडुंबला

ब्यांड वाजवी  सैंया पिया धून, गजाचे आसन महन्तासि
भाले खड्ग हाती , नाचती गोसावी ,वाट या पुसावी अध्यात्माची

कोणी एक उभा एका पायावरी , कोणास पथारी कंटकांची
असे जपतपी प्रेक्षकांची  आस , रुपयांची रास पुढे पडे

जटा कौपिनांची क्रीडा साहे जळ , त्यात हो तुंबळ भाविकांची
क्रमांकात होता गफलत काही, जुंपते लढाई गोसाव्यांची

साधू नाहतात साधू जेवतात , साधू विष्ठतात रस्त्यांवरी
येथे येती ट्रक तूपसाखरेचे , ट्यान्कर  दुधाचे रिक्त तेथे

यांच्या लंगोटीला झालर मोत्याची ,चिलीम सोन्याची त्यांच्या पाशी
येथे शंभराला लाभतो प्रवेश , तेथे लक्षाधिश फक्त जातो

अशी झाली सारी कौतुकाची मात , गांजाची आयात टनावारी
तुका म्हणे ऐसे मायेचे माविंद , त्यापाशी गोविंद नाही नाही

– कुसुमाग्रज

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*